Letnie warsztaty teatralno — szczudlarskie to zderzenie ze sztuką teatru uliczno — cyrkowego. Dotykamy szeroko pojętej plastyki ruchu, w której ocieramy się o warsztat pantomimy, dyscypliny, uniwersalnego języka ciała. Sztuka „szudłołaczenia” (ew.”szczudłołażenia”) to niespotykana forma zajęć, gdzie młodzi adepci teatru przełamują swój strach oraz lęk przed wysokością. Uczą się opanowania i balansu własnego ciała. Warsztaty odbywają się w dwóch grupach – młodszej integracyjnej oraz starsze.
Przez 4 dni od 17 do 20 lipca raciborskie dzieci i młodzież mają szansę nauczyć się chodzenia na szczudłach. Nauka chodzenia na szczudłach to nie tylko nauka uważności, odpowiedzialności czy przełamywania własnych lęków i ograniczeń, ale też pozytywne wzmocnienie, wzrost pewności siebie i niesamowita zabawa. Warsztaty prowadzone są przez Michała Sabata w Młodzieżowym Domu Kultury w Raciborzu w ramach akcji Wakacje w Powiecie.
Szczudła były znane w wielu kulturach, ale miały różne zastosowanie. Niektóre kultury używały szczudeł, by przejść suchą stopą przez rzeki czy rozlewiska. W Chinach używany ich też w teatrze, gdzie szczudła pozwalały na odtworzenie mitycznych postaci. Szczudła znane już były na świecie na pewno kilka tysięcy lat temu. Wizerunki ludzi na szczudłach odkryli archeolodzy na rysunkach w Benin (Afryka) i na ścianach świątyń Majów. W starożytnym Rzymie szczudeł używali uliczni tancerze, a w Landach, płaskim i bagnistym regionie Francji – pasterze. Niektórzy nawet dokonywali na nich rekordów, mianowicie w 1891 r. piekarz z Landów – Sylvain Dornon w ciągu 58 dni przeszedł na szczudłach z Paryża do Moskwy. Specjalna konstrukcja szczudeł pozwoliła mu poruszać się znacznie szybciej.
W XXI wieku szczudła kojarzą się nam najczęściej z cyrkiem i kuglarzami, czy klaunami. Pojawiają się w teatrze ulicznym, a także spotkać się można ze szczudłami budowlanymi.
