Rozmowa na temat budynków dawnego szpitala przy ul. Bema i dawnej winiarni przy ul. Zborowej w trakcie wczorajszej sesji Rady Miasta Racibórz rozpoczęła się od informacji ze strony Miejskiej Konserwator Zabytków.
Z informacji, jakie otrzymałam od pana Bogdana Janickiego z Wydziału Inwestycji i Remontów Sądu Apelacyjnego w Katowicach wynika, że co do budynku przy ul. Bema plany inwestycyjne się nie zmieniły, podpisana z wykonawcą umowa jest nadal utrzymana, trwają prace projektowe. Jeszcze nie wpłynął do mnie wniosek o pozwolenie na budowę, więc nie wiem jaki będzie ostateczny zakres tego remontu, ale będę dążyła do tego, by forma budynku została zachowana, i taka jest też wola inwestora – przekazała Maria Olejarnik.
Inaczej sprawy mają się, jeśli chodzi o budynek dawnej winiarni. Według zapowiedzi sprzed kilkunastu miesięcy, miało tam powstać nowoczesne centrum cyfryzacji druku, a także archiwum dla sądowych dokumentów i dowodów.
Ten sam pan przekazał mi, że Ministerstwo Sprawiedliwości odstępuje od planów remontowych, w związku z czym został złożony do Starostwa Powiatowego wniosek o zrzeczenie się trwałego zarządu nad tym budynkiem na rzecz Skarbu Państwa. Do tej pory wykonano zabezpieczenia tego budynku, woda też już się do tego budynku nie wlewa – informowała konserwator.
Po chwili na mównicy ponownie w trakcie tych obrad raciborskiej Rady Miasta pojawiła się posłanka Gabriela Lenartowicz, która przeczytała radnym treść informacji przesłanej do niej ze strony Ministerstwa Sprawiedliwości.
W 2023 roku podjęta została decyzja o zakupie budynku przy ul. Zborowej. Zakup nastąpił w wyniku licytacji komorniczej na kwotę 1,228 mln złotych, a zgodę na jego zakup wydał ówczesny Sekretarz Stanu Michał Woś, któremu podlegały inwestycje w tym resorcie. Budynek ten był w złym stanie technicznym, ale przed jego zakupem nie zostały przeprowadzone żadne analizy stanu technicznego. Po jego zakupie doszło do zawalenia się części obiektu, co spowodowało konieczność wykonania zabezpieczających robót budowlanych. Inwestorem zadania został Sad Apelacyjny w Katowicach, który dopiero opracował program inwestycji, zgodnie z którym planowano adaptację przedmiotowego budynku na potrzeby centrum druku. Planowano też umieścić tam call center, magazyn dowodów rzeczowych oraz pomieszczenia archiwum. Koszt miał wynosić 38 mln złotych. 4 października 2023 roku została podpisana umowa miedzy Sądem Apelacyjnym w Katowicach a wykonawcą (Polską Grupą Służby Więziennej Przedsiębiorstwo Państwowe) w oparciu o przepisy z ustawy Prawo zamówień publicznych, które zwalniają taką umowę z procedury przetargowej. Można było z wolnej ręki podpisać taką umowę w formule „Zaprojektuj i wybuduj” na łączną kwotę 26 727 900 zł. Wydaje się, że była to maksymalna kwota umożliwiającą podpisanie takiej umowy „z samym sobą”, jako Ministerstwo Sprawiedliwości z jednostkami sobie podległymi. Dopiero w dalszym toku prac została opracowana wstępna koncepcja zagospodarowania tej nieruchomości. Następnie dyrektor Sądu Apelacyjnego poinformował, że zlecił opracowanie analiz i ekspertyz, w tym ekspertyzy mykologicznej, z której wynika, że stan techniczny budynku jest tak zły, co wynika między innymi z zawilgocenia budynku, że praktycznie od początku niemożliwe było osiągnięcie zakładanych pierwotnie efektów rzeczowych przeznaczenia tego budynku, nawet przy dużych nakładach, na ten cel, na który go nabyto. W wyniku dalszych analiz dyrektor 17 grudnia ubiegłego roku skierował do Ministerstwa Sprawiedliwości wniosek o zaniechanie zadania inwestycyjnego. W ślad za powyższym 23 grudnia zaakceptowano wniosek, a tym samym odstąpiono od dalszej realizacji. Mając na uwadze, że na opisane wyżej cele zostały wydane środki publiczne, dotychczas w wysokości ponad 4 mln złotych, pan minister podjął decyzję o skierowaniu do Prokuratury Krajowej zawiadomienia o możliwości popełnienia przestępstwa, w celu ustalenia osoby odpowiedzialnej za wyrządzenie szkody majątkowej wielkich rozmiarów – odczytała Gabriela Lenartowicz.
