Ma swoją alejkę w Raciborzu – kim był ojciec Johannes Leppich? Ojciec Johannes Leppich – jest prawdopodobnie jedynym prócz Clausa Ogermana raciborzaninem tłoczonym na nieśmiertelnej płycie winylowej.
Abstrahując jednak od zapomnianego w mieście Ogermana, sam tytuł krążka na którym wytłoczono kazania głoszone przez ojca Leppicha „Money Motor Mädchen” (pol. Pieniądze, Motocykle, Dziewczyny) z 1956 roku od razu przywodzą na myśl hasło „Sex Drugs Rock’n’roll” – na określenie hedonistycznej formy życia, najczęściej młodych ludzi. Które to hasło okazuje się, ma swoje początku dużo później niż hasło ojca Leppicha, bo dopiero w 1969. A spopularyzowane na masową skalę zostało jeszcze później, bo w 1977 punkowym utworem pod tym samym tytułem.
Jak widać Pater Leppich był pionierem na swoje czasy jeśli chodzi o skuteczność w docieraniu do młodzieży i do szerokich rzesz ludzi. Do których kazania wygłaszał stojąc i intensywnie gestykulując… na dachu hippisowskiego transportera. Wkrótce też przylgnąć miał do niego przydomek „Maschinengewähr Gottes”, po polsku karabin maszynowy Boga.
Co ciekawe, ojciec Leppich za dziecka wychowywał się na podwórzach raciborskiego więzienia, gdzie jego ojciec był strażnikiem. Mały Johannes miał więźniom przygrywać na flecie pieśni do słów Eichendorffa. Jak sam przyznawał w swych kazaniach we wczesnej młodości był zaangażowany w powszechną wtedy psychozę poparcia dla ruchu nazistowskiego. Wkrótce miało go jednak wezwać powołanie jezuickie, które przewartościowało jego poglądy.
Ojciec Leppich był człowiekiem z ogromną pasją i werwą do życia oraz działania. Który prezentował wizerunek takiej trochę gwiazdy rocka wśród duchownych, jeśli chodzi o jego formy przekazu – w sensie, że potrafił w duchu swoich czasów przekazywać uniwersalne treści. I bez ogródek mówiąc, był na tym polu dobrym „marketingowcem”.
Przyczynić się do tego miały jego cięty, kontrowersyjny język, intensywna gestykulacja oraz śpiewny, górnośląski akcent, którymi posługiwał się w głoszeniu kazań na żywo czy też za pomocą środków masowego przekazu. Dziś można je wysłuchać, a nawet obejrzeć na nagraniach publikowanych w serwisie internetowym programu pierwszego niemieckiej telewizji publicznej (ARD).
autor: Natalia Klimaschka
