Dziś, 13 grudnia przypada ważna data w historii Naszego Kraju. Dokładnie 42. lata temu w nocy z 12 na 13 grudnia 1981 roku komunistyczne władze wprowadziły stan wojenny, który miał na celu „ochronę interesów państwa, stworzenie ochrony i porządku publicznego, a także przywrócenia naruszonej dyscypliny.”
W praktyce było to siłowe zdławienie ruchu społecznego NSZZ Solidarność, który powstał w 1980 roku i oczekiwał zmian w sposobie sprawowania władzy.
Organem zarządzającym państwem wówczas była Wojskowa Rada Ocalenia Narodowego, na której czele stał sekretarz Komitetu Centralnego PZPR -Wojciech Jaruzelski.
Wraz z wprowadzeniem stanu wojennego w Polsce, wydano także mnóstwo rozporządzeń. Jednym z najistotniejszych było zawieszenie działalności związków zawodowych. W trakcie trwania stanu wojennego internowano ok. 10 tys. osób związanych z opozycją. Zakazano zwoływania zgromadzeń i manifestacji, a także wszelkich imprez bez pozwolenia władzy.
Zaostrzono także cenzurę. Kontrolowano przesyłki pocztowe i rozmowy telefoniczne, wprowadzono zakaz rozpowszechniania publikacji i informacji.
Jedną z największych tragedii stanu wojennego była pacyfikacja w kopalni „Wujek” w Katowicach, która została przeprowadzona przez ZOMO (Zmotoryzowane Odwody Milicji Obywatelskiej). 13 grudnia 1981 roku górnicy przygotowujący się do pracy, nie wiedzieli o wielkiej operacji władzy, która była wymierzona w „Solidarność”. Po ogłoszeniu stanu wojennego i informacji o brutalnym zatrzymaniu Jana Ludwiczaka, przewodniczącego Komisji Zakładowej „Solidarność” rozpoczął się bunt. Strajkujący górnicy domagali się uwolnienia Ludwiczaka. Strajkowało wówczas ok. 50 zakładów pracy. Władze PRL bardzo szybko i brutalnie tłumiły protesty. W krwawej pacyfikacji w kopalni „Wujek” zabito 9 górników.
Tego dnia w całej Polsce przeprowadzane są różne akcje upamiętniające ofiary tej komunistycznej represji sprzed lat.
